تو به من خنديدي

  و نمي دانستي

  من به چه دلهره از باغچه ي همسايه

  سيب را دزديدم

 

  باغان از پي من تند دويد

  سيب را دست تو ديد

  غضب آلوده به من كرد نگاه.

 

  سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

  و تو رفتي و هنوز،

  سالها هست كه در گوش من آرام،

                                         آرام

  خش خش گام تو تكرار كنان،

  مي دهد آزارم

 

  و من انديشه كنان

  غرق اين پندارم

  كه چرا،

  -       خانه ي كوچك ما

     

                     سيب نداشت !!!

 

                                    حميد مصدق

 

/ 5 نظر / 9 بازدید
آرمان

بهههه! افتخار داديد به مام سر زديد ....آره مهدی جان اولش خوب بود ولی آخرش نه...!شايد توام باورت نشه ولی منم خوشحالم ... زندگيمو يه جورايی کرد...فرق کرد ...هم خیلی از کارام ...هم خیلی از نظرام ! حالا...!موفق باشی

گل کو

هوی کجايی بابا؟؟؟( البته بابايه آينده )

گل کو

هوی آبروت رو ببرم؟؟ يادته رفتی تو وبلاگ نيما جيغ جيغ کردی که غلط ديکته ش رو درست کنه؟؟؟ حالا برو بگرد ببين توی اين متن غلط چی داری! درستش کن!

نازی

واقعا زيبا بود.اين متن بسيار مورد علاقه منه ممنون